Sevgilim zombi

Ёш йигит Зак мотамга ботган. Унинг севgilisi Бет фожиали тарзда ҳаётдан кўз юмган. Юрагида бўшлиқ ва оғриқ. У ўзига жой тополмай, умидсизлик гирдобида чайқалади. Вақтини беморнинг ота-онаси билан ўтказиб, у ҳақдаги хотираларнинг бирор зарrasini сақлаб қолишга уринади.
Бир куни тасаввур ҳам қилиб бўлмайдиган, ҳайратомуз воқеа юз беради. Бет уйга қайтади. Гўёки ҳеч нарса бўлмагандек. У тирик ва соппа-соғ. Аммо бу барчаси яхши кўрган Бет эмас эди. У зомбига айланиб, ўликлар орасидан тирилган.
Зак кучли туйғулари ва унинг қайтишидан дунёни унутган қувончи сабаб кўзи кўр бўлади. У аниқ-равшан ғалатиликларга кўз юмишга қарор қилади. Ота-онасини «ҳаммаси яхши» деб ишонтиради ва зомбини уйига олиб кетади.
Қайта қовушишдан туғилган дастлабки эйфория тезда ортиб борувчи хавотирга ўрин бўшатади. Аввалги Бет нозик ва мулойим эди. Аммо унинг янги версияси тобора агрессивлашиб боради — олдиндан айтиб бўлмайдиган ва вайронкор. Қизда ғалати одатлар пайдо бўлади, танаси даҳшатли чириш аломатларини намойиш эта бошлайди. Зак эса атрофдагилардан ҳақиқатni яширишга умидсизларча уринади, шу монстрда узоқ йиллар яхши кўрган қизини кўришда давом этади.
Энди йигитга шафқатсиз ҳақиқат билан юзлашиш керак. Севgilisini қайтариш орзуси энг даҳшатли ва бузуқ тарзда рўёбга чиқди.