Шаҳар ўсмири Рауан муҳим имтиҳондан йиқилади ва ота-онасининг ғазабига учрайди. Улар уни қишлоқда бувисиникига юборишга қарор қилади. Шаҳарга қайтиш ўрнига у қишлоқда қолиб, хўжалик ишларига ёрдам беришга мажбур бўлади.
Рауан умидсизларча қочиб кетишни орзу қилади. Аммо тез орада кунлари такрорлана бошлаганини сезади. Вазият янада мураккаблашади — ҳар куннинг охирида маҳаллий тўғон ёрилади ва стихия ҳамма нарсани ўпириб кетади, атрофдаги барчанинг жонини олади.
Ҳар бир янги цикл фалокатнинг олдини олиш ва яқинларини қутқариш учун янги имконият эканини англаган Рауан вақт ҳалқасидан чиқиш йўлини қидиради, қишлоқни қутқариш чорасини топишга уринади ва ҳаётга бўлган муносабатини ўзгартиришга мажбур бўлади.