Воқеалар Техасда кечади.
Икки ўгай ака-ука — Жейкоб ва Калеб — тинч яшаб юришарди, то ҳамма нарса чигаллашиб кетгунча. Калеб тасодифан жазолов саҳнасига гувоҳ бўлади ва ўзи ҳам уддалайман деб ўғирликка қўл уради. Аммо вазият зудлик билан ёмонлашади — полиция из олади, унdan ташқари янада хавфлироқ одамлар пайдо бўлади: рус мафияси.
Жейкоб укасисиз у ҳалок бўлишини тушунади ва бу ишга аралашишга мажбур бўлади. Аввал улар шunchaki қочишга уринади, кейин мотеллларда яшириниб юради, машина алмаштиради, ҳар қандай чиқиш йўлини қидиради. Аммо уларни зич таъқиб қилишади, хатоларни кечиришмайди.
Жанжаллар, қувлашмачоқлар, ишониб бўлмайдиган одамлар билан учрашувлар. Ҳар куни — янги хавф. Келишиш имкони туғилади, аммо хиёнат билан якунланади. Ака-укалар уришади, яришади, лекин бир-биридан айрилмайди — бошқа ҳеч кимга ишониб бўлмайди.
Абадий қочиб юриш мумкин эмаслиги аён бўлади ва якун қаттиқ бўлади. Қабул қилинган қарор — орқага йўл йўқлигини белгиловчи нуқта. Айнан шу лаҳзада жон хавф остида турганда биродарлик қанча қимматлиги маълум бўлади.
Биттаси ўзини фидо қилишга тайёр, иккинчиси эса биринчи марта яқинини сақлаб қолиш ҳамма нарсадан муҳимроқ эканини англайди. Аммо танланган йўлнинг жазоси улар тасаввур қилганидан ҳам даҳшатлироқ бўлиб чиқади.